پوشیدن، فقط مترادف مُلَبّس شدن نیست. "در بَر کردن" هم معنا می دهد در فارسی...
پس "عطر پوشیدن" ایراد زبان شناسانه ندارد.
اما "عطر"، کامل کننده استایل است. جزئی از استایل و پوشش است اتفاقا، عینک هم همینطور، می پوشیمشان...
پس اجازه بدید با شما مخالف باشم.

تا همین 10 سال پیش، برای خانم های میانسال به بالا در مجالس، دیور هیپنوتیک ها، یا مشابهین شان مرسوم بودند... امروز اما سلیقه ها در حال تغییر است (مثل DNA عطرها)... و دلیل توقف تولید یکی پس از دیگری آنها هم احتمالا همین است.

(من امروز برای این بازه سنی و آن موقعیت، کارهای خانه آمواج را پیشنهاد می دهم، شما مثلا crimson rocks را نگاهی بیاندازید).

او سنشوال اما ملکه "خط بو" است... در پخش و ماندگاری بسیار قوی عمل می کند و مجلس را در سیطره می گیرد.

گرم است و اغواگر... غنی و پرمایه

حال و هوایی وانیلی و گلدار، در بستری چوبی، پودری دارد.

ارکیده، بهار نارنج و یلانگ به همراه کمی رز، "ظرایفی" هستند که وانیل و روایح چوبی به آنها "صلابت" می بخشند...

بله... ظرافت و صلابت... همان مولفه های شخصیت یک بانوی باتجربه.

بانویی که لباس ماکسیِ مخملِ زرشکی اش، به حریر مشکی مزین است و جایش بالای مجلس است.

بزرگوارانه حق و حقیقت می گویید همیشه...
امّا زمانهایی هست که لحن کلامتان، صریح تر و جدّی تر می شود و مسلسل وار، حق می گویید. و چه خوب و بجا هم می گویید.
این یادداشت و پی نوشت آن هم اینگونه بود و ای کاش همه بخوانند.
دمتان گرم آقای سخی

معمولا با همه گیر شدن یک عطر (بخوانید هر چیز)، از آن فاصله می گیرم... گرچه می دانم که سطح بالایی از "خوب" بودن، لازمه همه گیر شدن است.

دیور ساواج نسخه تویلت هم از راه خوب بودن، و البته تبلیغات موثر، به جایگاه همه گیر شدن رسید...
از اون دیزاینری های خوش ساخت، بالانس، کامل و ظریف...
نُت ها شفاف و محسوس اند، اما در تمام مراحل نمایششان، دست در دست هم دارند...
یک نت خاص پیشتازی نمی کند،
فلفل ها، ترنج، اسطخدوس و کهربای مدرنی به نام آمبرُکسان، مثل یک تیم در حال اجرا هستند.
تطبیق پذیری بالا، از خصوصیات تحسین برانگیز این عطر است. معتدل در دما و فصل، قابل پوشش در موقعیت های متفاوت، و سنین متفاوت...
برای جوانتر ها، رسمی و غیر رسمی... و برای سنین بالاتر، روزانه می پسندم...

اینگونه خوب و برازنده دیدمش که برای دم دستیِ روزانه پدر گرفتم... و خوشحالم که بطری را نصف کرده اند. به تَنِ جامعه شناسی در آستانه ۷۰ سالگی خوب می نشیند. همان قدر که به تن جوان تر ها...

از اواخر اسفندماه، که کم کم یک لایه از لباسهای زمستانی مان را کم می کنیم... و به وضوح بوی بهار می آید، تا آخر اردیبهشت، فارنهایت ۳۲ دیور را روزانه می پوشم.
به اون استایل های پسرانه (شامل اسنیکرز و تیشرت سفید و پیراهنی با دکمه های باز) خوب می نشیند. اما مادامی که یک پیراهن سفید به تن داشته باشید، با پوشش نیمه رسمی هم واقعا خوب است.
کلّا رنگ رایحه هم سفید است. مثل عید.

پس از یک اُپِنینگ شاداب، که از طراوت شکوفه پرتقال ناشی می شود (و به وضوح -مرکبات گون- ترش است)... در ادامه پرفورمنس خوبش، رایحه ای خطی از طراوت گلی و شیرینی وانیلی نمایش می دهد.

رایحه ای متشکل از وانیل و شکوفه پرتقال، موازی و هم اندازه، و کمی هم حال و هوای چوبی وتیوری که از همان جنس فارنهایت اصلی ست و لمس مردانه ی رایحه است.
یک روزانه ی شیرین، در عین حال شاداب، خوشحال کننده و خوش پوش است که پخش و ماندگاری خوبی دارد.
با اینکه مردانه معرفی شده ولی به ضرس قاطع به خانم ها هم پیشنهادش می کنم... یک عطر امضای فوق العاده برای خانمی با اعتماد به نفس...

دوستان عزیزم... این دو پدیده (کپی کردن مطالب و مچ گیری از کپی کننده) هردو مضر و ناپسند اند.
اما در این فضای مشخص، مچ گیری می تواند بدتر باشد. حداقل مطلب کپی (در مذموم بودن آن شکی نیست) اطلاعاتی به مخاطب منتقل می کند. اما مچ گیری، تشخص و کلاس این اتمسفر را از بین می برد. تنش ایجاد می کند. کدورت ایجاد می کند... حتی اگر قضاوت درست باشد... وای از وقتی که قضاوت نادرست باشد.
بدعت بدیست دوستان... نکنید.

بسیار مفید بود... زحمت کشیدید جناب افتخاریان 🙏
همچنین ممنون از شما پرفیومکس گرامی ✌️
استفاده کردیم

درود بر شما سپهرِ عزیز
امیدوارم خوب و سلامت باشید...
به جز همین نسخه اولیه که سال ۲۰۱۵ لانچ شده، هیچکدام از فلنکر های دیگر را تست نکردم متاسفانه...
اما در این کار بله، نت میوه ایِ "مانینکا" حضور داره، ولی چون من هیچ بکگراند ذهنی راجع بهش ندارم، اینجا جینجر -زنجبیل- را پررنگ دریافت می کنم. و زنجبیل هم آکورد کاملا ادویه ای ایجاد می کنه. در اینجا ادویه ایِ گرم... آکوردهای چرمی و چوبی هم حضور دارند و به موازات هم احساس میشن، رایحه خطی ست در مجموع و کار، کاملا مدرن هست، تکراری هم نیست از دید من. ژن شیک هوگوبوس های مدرن را هم همراه داره.
من دوستش دارم هنوز و روزهای سرد پاییز و زمستان، گاهی میپوشمش... برای من روزانه ست و کژوال.
شما هم اگر هنوز از "لیبر" و "فارنهایت" خوشتون میاد، احتمالا "هوگوبوس/دسنت" را دوست خواهید داشت.

الگوی من برای نشر و ماندگاری یک عطر، ایشون هستند...

پرفورمنس "هوگو بوس/ دِسِنت" کاملا با سلیقه من جور است. در نیم ساعت اول سیاژ 2 متری و بعد از آن، -اگر مبالغه نباشد- تا بیش از 5 ساعت، هاله ای یک متری در اطراف شما ایجاد می کند. به طور حدشناسی زنده است... نه یک اتاق را پُر می کند، نه زود به پوست میچسبد. این عملکرد برای من عالی ست... ترجیح می دهم اینگونه معطر باشم.

دقایق اولیه پوشیدنش، تکلیفش با خودش روشن نیست... حتی معتدل به نظر میرسد. ولی بعد از 15 دقیقه، پازل کاراکترش جور میشود، انگار خودش را پیدا می کند. یک عنصر پرچم را به دست می گیرد و میتازد... همان عنصر گرما ساتع می کند و مدام نبض میزند.

بله... زنجبیل.

زنجبیلی که در طول نمایشش، با چرم عمیق و با لاوندر شفاف می شود.
یک خوش رایحه ی دیگر، از متخصصان آلمانیِ مُد و پوشاک مردانه HOGO BOSS

کارهای "موگلر" در سطح دیزاینری ها، واقعا سطح بالا هستند و تنه به تنه "نیش" ها میزنند... خصوصا این کار...

ترکیب بالانس و عجیبی از شوری و شیرینی... همراه با آکوردهای دریایی پیچیده و آکوردهایی از چوب و انجیر... همه اجزای یک درخت انجیر: از چوب تنه آن تا سبزی برگ و میوه آن...

همین پیچیدگی زیبایش می کند اما درک می کنم اگر عده ای دوستش نداشته باشند... پس بدون تست نخرید