*بررسی تفاوت های دو نسخه*
از آنجایی که لاین جیو از محبوب ترین محصولات مردانه محسوب می شود، حواشی هم اطرافش همیشه زیاد بوده... در جریان معرفی GIO PARFUM خود برند هم به این حواشی دامن زد و تا امروز هم این بحث ها و حواشی همچنان ادامه دارد.
داستان از این قرار بود که در سال 2023، آرمانی، جیو پارفوم را با باتل 125 (و 75) میل معرفی کرد و قرار بود جایگزین Profumo ی افسانه ای و دیسکانتینیو شده باشد... اما در اواخر سال 2023 یکهو! تصمیم گرفت جیو پارفوم را در نسخه 100 (و 50) میل عرضه کند. به همراه تغییراتی در درب و نوشته های روی باتل. (( و این را یادتان باشد که اگر کمپانی، دست به ری پکیج بزند، مطمئنا تغییراتی در رایحه هم انجام شده است، به قول معروف ری فرموله اتفاق افتاده است))
من هر دو نسخه را در 4 بچکد متفاوت تست و بررسی کرده ام و لازم دانستم به اشتراکش بگذارم.
**تفاوت ظاهری:
نسخه 2023 در حجم های 125 و 75 و با درب غیرمگنتی (click cap) تولید شد. اما نسخه 2024 به بعد در حجم های 100، 50 و 30 و با درب مگنتی... اگر خرید آنلاین یا دست دوم می کنید از طریق نوشته های روی باتل هم می شود تشخیص داد. در نسخه 2023، پایین باتل فقط نوشته شده PARFUM . اما در نسخه 2024 به بعد عبارت GIORGIO ARMANI هم آن پایین اضافه شده...
اما مهمترین بخش:
**تفاوت رایحه:
نسخه 2023 (125میل) بیشتر یادآورGIO Eau De Parfum 2022 است. آبی، معدنی، تمیز و کمی سبز که در ابتدا کمی حس سنتتیک هم دارد. یک وایب سیروپی غلیظ هم در سراسر کار حس می شود که برای من جذاب نیست...
اما نسخه 2024 (100میل) واضحآ عمیق تر، نرم تر و دودی تر است. گِرد، درخشان و جذاب است و حالا می شود گفت که بالاخره به پروفومو شبیه شده است.
اما قسمت مهم و پر حاشیه...
**پرفورمنس:
شاید به خاطر وایب سیروپی و غلیظ نسخه 125 میل، به نظرتان برسد که پرفورمنس بهتری دارد. اما یک نکته مهم وجود دارد: ((نسخه 100 میل، زود مشام را پُر می کند)) من بعد از نیم ساعت دیگر قوی حس اش نمی کردم... ناامید کننده به نظر میرسید. تا اینکه بازخوردهای عجیب می گرفتم... در ساعت های پنجم و ششم، آنهم از فاصله!
پس جمع بندی کنم:
قطعا بین دو نسخه ریفرموله اتفاق افتاده، اما نه لزوما به معنای منفی اش. در نسخه های جدید، رایحه نرم تر شده، حس دودی و عمیق تری وجود داره، و DNA کار به پروفومو شبیه تر شده... رایحه مشام را پُر می کنه ولی همچنان پخش و ماندگاری مطلوبی داره... در نهایت اگر یک رایحه آبی، مینرال و کمی سبز می خواهی نسخه 125 میل، و اگر می خواهی به پروفومو شبیه تر باشه نسخه 100 میل برایتان مناسب خواهد بود.

بله... این فلنکر خنک و پرطرفدارِ لاین L Homme Ideal دیسکانتینیو شده و "گرلن" به جایش L Homme Ideal PALATINE PRIVE را معرفی کرد... که هم جذاب تر است، و هم پرفورمنس بهتری دارد. منتها متاسفانه بسیار کمیابه... ولی کشورهای اطراف گیر میاد (قبل از جنگ که گیر میومد!!)

فوقِ شیک! همان شماره 5 روزندو متئو ای که ملایمتر، کم لبه تر، مدرن تر و وِرِبِل تر شده و برای پوشش رسمی در پاییز و زمستان واقعا شیکه.
وانیلی، چرمی، اسپایسی... با حسِ کِرِمی مداوم. همان فرمول خاص "دومینیک روپیون" در Laboratorio Olfattivo - Vanagloria وYSL, Babycat را حالا "سونیا کونستانت" -که در عطرسازیِ مردانه از بی رقیب هاست- کمی پیچیده تر و کُلی جذاب تر اش کرده...
اُ دِ اُمبره لِدِر با ادویه های فِرِش (زنجبیل، گشنیز و هِل) باز می شود و خیلی سریع وانیل را حس می کنید. خیلی زود رایحه ی ابتدایی، چوبی تر (سدر و صندل که حس و حال خامه ای دارند) می شود... سپس زعفران و چرم اضافه می شوند که بوی چرم لاستیکی ایجاد می کنند و خیلی هم یونیک و جذاب است. کلیت کار به همین صورت تا درای داون باقی می ماند تا در نهایت، به این چرم لاستیکیِ شیرینِ کرمی، چرم و چوب های بیشتری اضافه شود. غلظت این کار ادوتویلت است، پس پخش خوبی دارد. ماندگاری اش هم راضی کننده است و ناامیدتان نمی کند.
عطر، عطرِ شب است... این نوع رایحه برای مجلس است... برای کت و شلوار است. درست است که TOM FORD - Eau d'Ombré Leather را خیلی راحت پوش فرمول کرده اند، اما اگر حتی استایل روزانه شما رسمی ست (مثلا کت و شلوار در محل کار یا جلسات کاری) فول وِر کردنش به عقیده من جایز نیست... یکی دو پاف اوکی است اما فول وِر نه... به جا نیست. بدیهی ست که در نهایت می شود به این ظرافت ها بی توجه بود، اما اگر عطر را بخشی از استایلتان میبینید و نه فقط یک خوشبو کننده، زمان و مکان و دمای هوا و رنگ و جنس پوشاکتان هم توجه ویژه میطلبند. اگر همه چیز در جای خود باشند، آنجاست که معجزه عطر اتفاق می افتد... اول در اعتماد به نفس خودمان، سپس در ذهن مخاطبانمان...

وقتی یادداشت شما را در مورد دیسکانتینیو شدن لایت بلو اینتنس مردانه خواندم، تقریبا مطمئن بودم که اشتباه می کنید... اما بعد از کلی تحقیق، باید اعلام کنم که بله! درست و دقیق فرمودید...
light blue eau intense pour homme تولیدش متوقف شده...
چون پرطرفدارترین عطر این لاین بود، و چون هنوز این خبر فراگیر نشده، و چون هنوز با قیمت قبل از دی سی گیر میاد... این تاکید اهمیت پیدا می کنه که عشاق این محصول در جریان باشن. حقیقتا زود دیسکانتینیو شد. مثل پروفومو
این لاین البته خیلی متنوع هست و کار خوب زیاد داره... من معتقدم forever وزین تر و جذاب تر از اینتنس هست. italian love هم همینطور...
حالا که حرفش شد این رو هم بگم... light blue eau intense pour femme یکی از بهترین زنانه های روزانه/تابستانی هست که میشناسم.

آه... هِل! همیشه معتقد بودم، هُنری موفق می شود که در ابتدای اجرا منفجر شود، مثل سیلی باشد به صورت مخاطب، میخکوب و شوکه کند... چه در موسیقی، چه سینما... و چه در عطر، اگر اَثَر بتواند مو به تنِ مخاطبش سیخ کند، موفق (پرفروش، پربازخورد، معروف) خواهد شد. هِل در موارد متعدد آن عنصر سیلی زننده است.
هِل، آن ادویه تند، با رایحه ای شیرین، رزینی و معطر، با یک ته مزه تلخ، بسیار پرکاربرد بوده در عطرسازی... چه وقتی در صدر می نشیند (وسیلی می زند!)، چه در پس زمینه قرار می گیرد و تبدیل به یکی از تطبیق پذیرترین عناصر عطرسازی می شود و در انواع و اقسام طبع و رنگ های مختلف عطرها نقش ایفا می کند... گاهی به عنوان عمق دهنده تاریکی ( Tom Ford, OUD WOOD) و گاهی تصویر سازی از روشنی و خنکی (Olfactive Studio, LUMIERE BLANCHE).
از برجسته ترین مرجع های هِل در عطرهای مردانه، Narciso Rodriguez, BLUE NOIR است. رایحه ای جسورانه و جذاب که شادابی مردانه را تداعی می کند... و هِل، در عین برجستگی و در صدر نشستن، به خوبی با ترکیب مُشکی/چوبی پیوسته است و تا پایان رهایش نمی کند. شاهکار در رایحه و البته ناامیدکننده در پرفورمنس...
Cartier, DECLERATION هم در همین ردیف مراجع قرار می گیرد. این شاهکار تایملسِ "ژان کلود النا" پرفورمنس بهتری دارد و البته کلاسیک تر از Blue Noir است.
اگر از Hermes VOYAGE خوشت آمده احتمالا از این دوتا هم خوشت می آد... هر سه در یک ردیف قرار می گیرند. گرچه وویاژ کمی انتزاعی ست. تفسیر خاصی از هِل، در زمینه ای از چوب صیقل خورده که تنه به عود میزند.
Lancome, HYPNOSE HOMME یکی از شیکترین عطرهای مردانه... رایحه ی سبز هِل به همراه اسطوخودوس و روایح هربال، از همان ابتدا روی پوست منفجر می شود و مو به تن سیخ می کند. یکی از خوبهای خانواده فوژه با محوریت هل...
اما اگر بخواهم هِل را یک پله (فقط یک پله) عقب تر ببرم، تعداد زیادی از عطر های مورد علاقه ام را می توانم نام ببرم... از YSL, LA NUIT, de Lhomme و آن فلنکر دیگرش EAU ELECTRIC تا ژان پل گوتیه Le Male Le Parfum... درست است که اسطخودوس حرف اول را می زند، اما هِل است که رنگ آروماتیک منحصر به فردش را ایجاد می کند... و هر دو هماهنگ با وانیل، عطر را به شاهکار تبدیل می کنند.
فلنکر parfum از دکلریشن کارتیه را من دوست نداشتم. با اینکه عطر تَر! بود و پخش و ماندگاری خوبی هم داشت. بنابراین توصیه اش نمی کنم. و از آنجایی که معتقدم لانچ های جدید را باید بخریم (به جای اینکه دنبال عطرهای قدیمی تر بگردیم) من توصیه می کنم همین Decleration Eau de Parfum را به عنوان عطر هِل دار اضافه کنی. و در رتبه بعدی، Le Male Le Parfume JPG را اگر نداری حتما بگیر.
سوال خوبی کردی و من هم پرحرفی... ممنون. برقرار باشی محمد عزیز

کارتیه، این اواخر چند فلنکر به لاین دکلریشن اضافه کرد و کمی عطربازها را گیج کرد. کم کم که به دستمان رسید و تستشان کردم، eau de parfum اش به دلم نشست... دوست باتجربه ای به درستی گفت: نسخه پیلار (دکلریشن اصلی) "عطر تَر" بود... منظورش پیچیدگی، ترکیب عناصر و به هم پیوستگی نُت ها بود، و خود من هم اینگونه عطرها را بیشتر میپسندم. اما eau de parfum مثل برخی نیش ها، ساده و واقع گرا بود... فقط دو نُت در شفاف ترین حالت ممکن به مشام میرسیدند. ولی کیست که از ترکیب چای دودی و هِل خوشش نیاید. هِل سبز در کیفیتی مثال زدنی، به اضافه چای اعلا، با همراهی یکی دو ادویه دیگر مثل دارچین در پس زمینه...
آیا پوشیدنی از آب درآمده؟ بله... خیلی هم شیک و جذاب است. پیوستگی نت ها هم هرچه می گذرد بیشتر می شود و کم کم شما را به یاد نسخه پیلار هم می اندازد.
عطر امضا میتواند باشد؟ حتما ! چرا که نه؟ فقط باید بپسندید... چون از آن معتدل های همه کاره است. از آن عطرها که نمی شود به قطعیت گفت که بهتر است چه وقت از شبانه روز پوشیده شود.
بهترین اثرش را در بهار خُنک نشان می دهد... فروردین و نیمه اول اردیبهشت... همچنین پاییز، خصوصا آبان ماه، اما همچنان که گفتم برای باقی فصول (به جز گرمای زیاد) به راحتی قابل پوشیدن است.

احسنت بر شما 👏 یکی از مهمترین ملاحظات برای پوشیدن یک عطر، دمای هوا است... و این مدل بررسی، ارزشمند و بسیار کاربردی خواهد بود.

ممنون از لطفتون رفقا... شاد و سلامت باشید
خانم فیضی عزیز ممنون از لطف همیشگیتون... ما گاهی جسارت می کنیم و ورود می کنیم به زنانه ها
شهرزاد عزیز ممنونم... چه خوب که تست اش کردید... کارهای جدید را باید تست و بررسی کرد.
عموسخی عزیزم... زدی به هدف. نبوییده بررسی اش کردی و دقیق هم فرمودی. ممنون از لطفت بزرگمرد

آیا این همان زنانه ایست که در جستجویش هستم؟
.
برای من، پرمصرف ترین عطرها، روزانه/معتدل ها هستند و معمولا در این شاخه، سخت پسندتر هم می شوم. برای همین همیشه در پی آن روزانه/معتدلی هستم که متفاوت، کاریزماتیک و در عین حال خوش رایحه باشد. جدا از عطرهای مردانه، زنانه هایی که این مشخصات را داشته باشند هم جستجو می کنم. و باید بگویم که پس از مواجهه با DIVINE از "ژان پل گوتیه" هیجان زده شدم.
ترکیب لوکس و زرق و برق داری از گلهای سفید، به اضافه ی یک آکورد واضح آکواتیک که نمی دانم از کدام نت ها برآمده 🤔، به همراه یک شیرینیِ نرم و پر از مَلاحت... زیبا بود و کاراکتر داشت. همان چیزی بود که به دنبالش بودم... خوشبو، منحصربه فرد و کاریزماتیک... این صفاتِ یک عطر امضای درست است.
"کوئنتین بیش"، عطار پُرکار این سالها که با سبک جدیدش در "گنیمید" و "بوا ایمپریال" آشنا شدیم، رگه ای از آن حال و هوای دم کرده ولی فِرِش را در "دیوین" آورده است. "مگاماره" را یادتان هست؟ انگار یک مگاماره ی کوچک درون "دیوین" هست، اما آکوردهای درخشان شکوفه های سفید، ترمزش را می کشند... یک جایی در میانه ی اجرا، رایحه ی نمکی/ دریایی انگاری که غلبه می یابد و به سمت تخریب رایحه می رود. اما بازهم ترکیب، دوباره یکدست می شود و این بار تا پایان باقی می ماند. مثل ویدیوی رسمی معرفی، که "یارا شهیدی" (بازیگر آمریکایی و چهره تبلیغاتی این محصول) ملکه ی قصری پر از درخشش است و با اقیانوس و کشتی و ملوان ها که در یک بطری محسورند، رویا پردازی می کند... گاهی خود را درون بطری و در میانه اقیانوس میبیند، اما باز به قصر طلایی و درخشانش باز می گردد.
"ژان پل گوتیه، دیوین" را تست کنید. گُلی، دریایی، شیرین است و شبیه هیچ عطر دیگری نیست... در این دنیای عطرها که بسیاری از محصولات، بوی مشابهی دارند، "دیوین" متفاوت است و چون فرمول جسورانه ای هم دارد به احتمال قوی همه گیر نخواهد شد... که این عالیست، به این شرطِ مهم که پسندیده شود.

چقدر کیف کردم از خواندن یادداشت تون مهریار عزیز... چه عالی که جمله ام مفید بوده...
بله، بخش بزرگی از نظرات مثبت ذیل عطرهای قدیمی از خاطره ها برمیاد... ما نباید به نظرات استناد کنیم. عطر باید با سمپل یا دکانت تست بشه...
حالا جسارتا یک جمله ی طلایی دیگه هم دارم... عطرهای قدیمی (خصوصآ توقف تولید شده ها) را رها کنید. عطرهای جدید را دریابید. حتی جستجوی بچ های قدیمی هم از نظر من کار جالبی نیست. ما عطربازان زیادی بحث ریفرموله را داغ کردیم و متاسفانه زیادی جدی گرفته شده (نظریه نامحبوبیست البته) ... دنبال عطرهای جدید، هنر و خلاقیت جدید و بچ های جدید باشید. عطر تولید همین یک سال گذشته را آنباکس کنید و از ظرافت و تازگی اش لذت ببرید. عطری که بیش از 10 سال از تولیدش گذشته باشد به احتمال زیاد طراوت اش را از دست داده... اون معجزه ی عطرِ اصیل را از دست داده... این نظر من هست با احترام به نظرات بقیه عطربازان...
خیلی ممنونم ازت مهریار عزیز بابت لطفی که داشتی و بازخوردی که دادی